Bir ‘düş’ canlandırıyorum hayalimde.
‘halim’ adında bir karakter canlanıyor gözümde.
Benim yerimde, senin aşk acını çeken kişi.
Seni, yalnızlıkla aldatarak canlanıyor ‘halim’.
Bir hiç olduğunu sanıyordu, sensiz
Bir iş yaptığını sanıyordu böyle, sessiz.
Düşüncelerine hâkim olamıyordu
Beynini yiyordu sanki aklındaki sorular
Düşünmeden duramıyordu.
Uyku uyumuyor, yemek yemiyordu.
Ancak aşkından asla taviz vermiyordu.
Bir bıçak yarası gibi geçmek bilmiyordu.
Hâlâ ilk günkü kadar güçlü ve narindi.
Hâlâ ilk günkü kadar sızlıyordu.
Bir yara açılmıştı sanki sol memesinin altında.
Oysa başlarda ne de güzeldi.
O yarayı açan bıçağın,
Sol memesinin altında yavaşça ilerlediğini görmüyordu.
Göremiyordu.
Duyguları o kadar kuvvetliydi ki;
Yanlış olan her şeyi yapmaya itiyordu onu.
Hâkim olamıyordu kendine, düşüncelerine.
Bir tek ‘sen’ vardın aklında.
Bir çocuk gibiydi.
Düşüncelerinden arınmıştı.
“Bu olayı yaparsam ne olur?” diye düşünmemişti.
Ancak kalbinin bu durumdan haberi vardı,
Hep aynı başladığından, bittiğinden.
İki kişiden birinin vazgeçtiğinden.
Birinin hep daha çok sevdiğinden.
Sen varken yanında, o bıçak bıçak değildi sanki.
O bıçak büyük bir yara açmıyordu sanki.
Bile bile,
Göre göre,
Kim olacağını, ne olacağını bile bile teslim olmuştu sana.
Ancak zamanı geldiğinde de gittin.
Gidişinle beraber,
O sol memenin altındaki bıçak çıkmaya başladı yerinden.
Gittikçe daha çok acıtıyordu canını.
Gittikçe sızlıyordu.
Acı çekiyordu artık, kıvranıyordu.
Bir de üstüne düşünceleri geri gelmişti sanki.
Sen gitmiştin şimdi.
Ne olacaktı bundan sonra?
Ne yapacaktı?
Bu yarayı nasıl kapatacaktı?
Bu düşünceler beynini yiyordu.
Yaranın büyüklüğü de gitgide belli oluyordu.
Defalarca neşter vurulmasına rağmen,
Sonra geçti diyip sarılmasına rağmen,
Hâlâ kanıyordu yarası.
Hiç bitmeyecekti sanki.
Ancak kendini toparlamayı başarabilmişti.
Az da olsa yemek yiyebilmiş, uyuyabilmişti ‘halim’.
Düşüncelerine hâkim olmayı başarabilmişti.
Kanayan yarasıyla yaşamayı başarabilmişti.
Seni bir daha görme umuduyla yaşadı, yaşıyor ve yaşayacak.
Sana da bir sözüm var şimdi bu ‘düş’le ilgili.
Ben çok ‘düş’ündüm bu ‘düş’ün ‘halim’ini
Biraz da sen,
Düş’ün (benim) halim’i…
Sıla’nın Yara Bende şarkısına yazılmış bir yazı…