Geleceği bilmek tanrı olmaya yetmez.
Hızla koşan, sonraya ulaşmaz.
Geleceğin gölgesi yoktur.
Gölgeler tanrılık taslamıyor.
Kar yağarken evsizler üşür
Oysa yağma
küf kokan güneş sırıtışıyla toplanır.
Soğukla yakıştır, güneşin zulmünü.
Gölgeler kar tutmuyor.
Vapur Kadıköy'den kalkar ve mutlu sonla başlar.
Merakın gölgesi insanla iz düşer.
Ana rahmine ne zaman düştü bilmiyorum.
Gölgeler doğum günü kutlamıyor.
Bir gün gölgelerimi ben oynadım.
Güneşin suskunluğu,
savaşımın galibiyet çığırtkanlığıydı.
Dans ediyorduk.
Ve dans ediyorduk
batmakta olan güneş bile uzatamıyordu hüznümüzü.
Dünyanın karanlık yüzü, güneşin yüzsüzlüğüydü.
Demek yetmiyordu öldürmeye bir kuşu daha.
Onlar ki uzaklaşır gölgeleri göğe yaklaştıkça.
Vakitsiz gelen kuşlar, ceplerinde zaman taşır.
Zaman durma, ölümden bir yürek aşır.
Düşen her kuşla elim ayağım güneşe dolanıyor.
Bir kar tanesi güneşe battığında
Gölgem iskemleden bana bakıyor.