God Is An Artist

Nafizcan Önder

 

Ben öykülerime kendi şiirlerimden afili
dizeler seçecek kadar ukala,

şiirimin sonuna kendi
öykümden paraf çizebilecek kadar da
ressamım...

Yârdan yara bir yoldur bu,
Yaraları geçmek bilmeyen.

Sen bunları düşünme çünkü;
Tanrı seni bi sanatçı özeniyle yaratmış.
Yollamadan seni yeryüzüne yakamozlu bi denizde vaftiz edip
Saçlarına dizeler saklamış.
		-God is an artist.

Ankara’da Singapur kokan bir sokakta
Ben de dizeler saklıyorum bedenine
Kendi bedenimde.
Kızgındır o bana cehennem gibi.
Hâman’la birlikte
Babil’de taş taşıdım göğe dek,
Daha da öfkelidir şimdi.
Ve

Olur da çıkarsam bir gün karşısına diye korkusu büyüktür
Öfkesinden bile.
-Lütfen! Bu,Tanrı ve Benim aramda bir mesele.

Çocukluğum;
3. nesil boya kalemleri.
Olmayacak bir dua
2. el aşk.
Ben annemin yüzündeki burukluğun aynısıyla sevmiştim seni.
Bu benim her yaştaki çocukluğum.
Lütfen! Bu, Senin ve benim aramda bir mesele.

Ve saklayabilmek yeteneğin tüm güzelliğini
Kırlangıç balığı misali, tanrının kendisine hediyesiydi o güne kadar.
-Kıskançlık bize Tanrının öğretisi

Korsan, açık denizde korku,
Stantta bandrolsüz bi kitap,
Duyguda özensiz yüklem.
Sen bunları hiç düşünme çünkü;
Tanrı seni bi sanatçı özeniyle yaratmış,
Barok mimarili şatosunun duvarlarını fotoğraflarınla kaplamış.
-God is an Artist!
-Ene’l-Hakk.*

*Hallac-ı Mansur’a sonsuz saygıyla…