ben hiç kusur etmedim ilgi ve alakada
elini alnıma götürdüm son defa törpülerken saatleri
gün gelince unutulurmuş ekşın men’ler de
rüya evine kavuşamadan barbi’nin
biz kuşlara taş atardık meneviş perdelerin arasından
soruyorum coleridge ki uykusunda yol gösterir denizcilere
tanır mı baldırı çıplakları ve keats neden her akşam
poplin kumaşlar örter bülbül kafeslere
o ağaçlar sürgün verdi ışığımı çaldın benim ama küsmüyordum
içi dışı bir istanbul buyurun gidelim inanıyorsanız eğer
topluca feragat etmeliyiz borçlarımızdan
celladın koynunda en yakışıklı kadavra benim olsun bu sefer tam on ikiden vurdunuz
rangers 2.10
krasnodar 1.40
direnecek halim mi var yaşasın
hunky dory van kedisi değil tekerleme ağzımda şimdi
randımansız bir aşk hikayesi ne beklentiler içindeydim
amortilere seviniyordum kısacası
ihtiyaç sahibiydim mesela
şişmandım ama yüzüm güzeldi
sana siz diyordum patroniçem bıyıklı seviyor übermensch’ini
katiyen gonzalo buna izin veremem
bu mesaj kendi kendini yok edecek
alışık olmayan bilmez meydan larousse kavgasında
tez elden uğurluyoruz onları
yeniden öğreneceğim ben de
lcd ekranlarda bir mississipi kaç ss’yle yazılır
sevmek de nairobi’de pekâlâ yasalara tabidir
olmadık yerde bulunca seni eski harflerden bir güneş
son emri indireceğim göklerden onlar
inci parmaklarıyla yüzümdeki teri silerler
geri dönmemek üzere bir doğum seçebilirim kendime takvimlerden
yahut mürdüm eriği diyetine başlarım
sonra neme lazım başınıza dert olurum