Bir kadehle yol alıyorum sensiz zamanlara.
Saçların gökyüzünü görmemi engelliyor,
ellerin elerimi tutuyor,
gidemiyorum özgür anlarıma.
Çekip gidiyorum varlığından
yokluğunda özgür kılıyorum gözlerimi.
Uyanıyorum mutlu rüyalarımdan
âmâlaşıyor özgürlüğe anlatıyorum hasretimi
Uzanıyor dinleniyordum yalnız yastıklarımda,
yorgun başlarla kucaklara yatıyordum.
Huzurlu mutsuz görüntüler veriyordum sevdalara,
doya doya özgür topraklar öpüyordum
Özgürlüğü sende arıyor
gölgemi kurşunluyor
Ellerimi çekip boğazıma sarılıyordum.
Ölüm;
daha özgür,
daha fazla huzur,
dahasını vaat ediyordu
Ben;
Ölüyorum mutlu rüyalarımda.
Sonra ışığa gözlerimi veriyor
Senin için bir tabure çekiyorum