Göğün kuşağı bi yoldayım,
Çillerim birer yıldızdır bayım.
Bakmayın gözlerim dudaklarım kadar dolu,
Ben, 78’de kırmızı lûbunyayım.
Ölmek ve yaşamak,
Siz, buna kader dersiniz bayım
Kader, kimsenin geçmek istemeyeceği bi sokak,
O sokakta bir ev,
Karanlık,
Karanlıkta bi kadın,bıçak izi
Ciğerlerine kadar sperm
Ciğerlerinde kan.
Anneleri neşeli şarkılar söyleyen çocukları hep kıskandım
Anneleri
Ve neşeli şarkıları hep kıskandım.
Çillerim yaralandılar, kanadı yıldızlarım
-Kendimi bi kırmızıya asamazdım
Çığlık gibi sustum
-Çünkü en çok boynumdan sevilmeyi hayal ettim
Bi cenaze evi gibi yakardım Tanrıya,
Yıldızlarımı geri ver bana Tanrım.
Bana; aynalara bakmak
Boynumu bir kez daha sevebilme şansı ver.
örtülü başlarıyla korurken seni
tenin güvende, onlar önemser
seni, sadece korurken kalkar o pis elleri
ils ne peuvent pas vivre leur vie
İnan, yıldızlarıma ağlamadım
Düşük bütçeli, gişesiz bi dram filmiydi hayatım
Bi tek ben ağladım.
Kendi çığlığımı bir tek ben duydum, sağır oldum.
Kalbimi duymuyordum.
Babası erken ölen bi çocuk gibi Tanrıya yalvardım.
Bana bi kez daha izletme bu filmi Tanrım.
Acıklı bir ninni kulağımda annemin sesi
Ruhumla duyuyordum.
Ölmek ki hüzünlü bir seremonidir
Sustum.
Rimelim gece karası olmuş yıldızlarıma
Bunu ve nefreti gözlerinde gördüm.
Sustum.
İçini çekerek ağlayan bi çocuğun kendiyle kalmışlığı gibi sustum.
Gece siyah siren.
Göğün kuşağı bir yoldayım
Çillerim siz kanatmadan önce birer yıldızdı bayım.
Belki bi çocuk onları öpmeyi düşlerdi
Şimdi dinlemekten korkacağınız bir şarkıdır nefesim.
Karanlık bi sokak
Sokakta susan bir ev karanlık.
Bıçakta bi kadın izi
Kadının yıldızları kanıyor karanlık.