Cenaze Nedeniyle Kapalı Morg Esnafı

Semih Bozkurt

 

 

cenaze nedeniyle kapalı morg esnafı
gittiğin gün, (reva) görülen ilk şiiri hayatın.
kaç yazdır, güneş
yoluma siper ediyor organlarını?
jüpiterliyor bir güneş olamamaktan
venüslerinden çekiliyor zamanı tersine çeviren anarşistler
merküremeye sıcaklık hep fazla
yerküre zaten istavroz çıkmazında.
kaç, yazdır ki kehribar kibarlığında zambaklar
kelimesiz, çocuğuna insin
nükleer siren kırmızılığı toprak
susuz karnabahar yeşertsin.
Her dize fasit, her ses bir daire
peşinden ilk şiirin,
yola kendi doğumumdan başlasaydım
yine kendi ölümümde biterdim.

ilahi cenazeme istavroz göndermişti halbuki
o gün roma’dan vermiştim sırtımı vatikan’a
papa uyanmıştı kadınımın çığlıklarından –ov yeahh,
işte böyle kurtulmuştu kendine niye ispanyolca

konuştuğunu soran arap
çocuk kabusundan.
Kehribar kibarlığında, çocuk inanmıştı zambaklara
Oysa sikişmenin dili hep ov yeahh
Asmasaydı kendini kilisenin çanlarına,
Dünyayı ikiye bölecekti –her insan dünyayı ikiye böler
Ayaklarının altından gıdıklıyor aldatılmanın illüzyonu
Kahkahası hep ov yeahh.
cenaze nedeniyle kapalı morg esnafı,
durmaksızın yalvarıyor ruhuma affı.

Tutup bir kumruya atıyorum onu,
Us kumruda suya karışıyor, zambaklar
Uskumrular kolyesini sudan çıkarır, kehribar
Karşımdaysa sürahi, pek kibar
Bu suskun sürahi işte öyle ki
Günlerce içini bir yaprak gibi dökmeyen sürahi.
sahi bir kolye iliştiriyorum uskumruma çok sürahi.
Yahu uskumrular hep sürahi.
Şimdilerde fethedildi insanlar. -ilahi!

cenaze nedeniyle kapalı morg esnafı,
papa anlamaz mı seksi, dili ve affı
çürük organlar güneş ruhuma metamorfoz
İyisi mi istavroz sen çık istavroz.