Hilmi Yavuz ve Marx
çocuk izlerinden gözünü açamadığı yerde
sokağın, birinin yüzü gibi saklı durur
ölümün eğilip yerden aldığı gül!
güneşi güneşler doğurmaz doğunun. keder
göz alabildiğine, dünyanın ucunda
birikir durur – ömrü kalgıtan yokluğu
gölgesini dibe çeken deniz olmanın
düşer kalabalığa kent ve ey acılar timarı
v e r d e r l u n g -- bir nergisin ansızın kendi
içine düşmesi. sessizliği evlerde boğan
tenimde kuyular yürüten sevişmem!
bir kan denizi kıpırdar sesimde
hüzün ki en ilenç duyulası, bizde…
