Sözlüklerden ya da maviliklerden
Başlamam gerekiyor artık
Başlarım uykularımdan
kendimi geçmeler,
çelme de takmalar
Karış karış ettim
adını ve yüzünü bulmak zaferi
iki soluklanıp son nefesinde sayıkladığı Leyla’sı
hızımı kesmekte
bir çınarın kuru dilinde
geçsem ardım olur
Ki olmaz, yanım nasıl ardım olsun
başlamam gerekiyor artık
başlarım uykularımdan
bir doğum sessizliği anında ilk annelik nefesi
misalen iz
dengbej derler şu gördüğüme inandığım
sesine ruh üfleyene sarılasın gelen
mavilik ne bilmeyen
hiç sözlük bilmeyen
bizim dili de
zaten başka dil de bilmeyen
beklemek ve iç okumak, iki bilinen
on cümlesinin beşinde toprak geçmekte
öğretti bana aynı dili bilmek anlaşmaya yetmeyen
yine de ben sözlüklerden ya da maviliklerden
imdat anne imdat
dengbej değilim
duyulmadan anlaşılmalıyım
seni bulmalı ve tarafından kutsanmalıyım
bugüne değin tüm çakma kara lekelerden
ki şunu isterim hem
sen de bil
zaten duymaz başkası bir bakışlık derin
kimseyle taş sektirmedim daha önce hiç-bir mavilikte