Bugün günlerden "aydın".
Fahiş isyanı taşan bulutların.
Dekorluğa atanışı bir çift mumluğun.
Kendi satırlarında kayboluşu bir çocuğun.
Bugün saatlerden "kış".
Kendini ısıtamayan bir çırpınış.
Şivesi kabul görmemiş bir düş.
Tarafların aynı olduğu bir dövüş.
Bugün günlerden "çok geç".
Dünya artık senden daha genç.
Ne renkti akrilik kuşları olan sürahi?
Hayatta mı hala o yaşlı akasya çiçeği?
Bugün günlerden "tam zamanı".
Damda karıştırılan kızılcık marmelatı.
Göğün ağıt yakar gibi sızlanışı.
Bir annenin çaresizliğiyle sığındığı Tanrı.
Koşu yarışında kırmızı rugan ayakkabılı kız çocuğu.
Çakıl taşlarına kırgınlığı es geçirten hayat temposu.
Yersiz gelişmelerle akmaya çalışan çirkin hayat.
Bugün günlerden "sanat için sanat".
Tek kişilik evciliğin yansıması bir perdede.
Kökleri sızlayan dünyanın çöküverişi orta yere.
Etrafında döndükçe körleşen koca bir düğüm.
İşkenceden, acıdan, çaresizlik ve yokluktan söz etmiyor bugün.
İnkarlarla bile kendinden saklanamayan,
Boğazındaki acılarla yutkunamayan bir "gece" bugün.
Çekmecelerinde, teğet geçen tüm yıldızların kuyruğu.
Yürekten dilerse "belki yarın ile iyileşebilirim" umudu.
Göğsünde yeşeren bir yaşlılıkla,
Yarım bir devrime tamamlanma duası bugün.