daha dün biri çıkıp “Ne giydiğine baksın!” diyerek yaraladı birimizi. Biri çıktı “Ne işi var?” dedi. Biri geldi zorla yaktı canımızı. Kocasıdır yapar, büyüktür söyler, kadın kısmı acıkmaz, susamaz çok konuşmaz. Neler dendi? Biliyorum artık bunlardan söz etmek bile çok klişe oldu. Biliyorum hepimiz bunları defalarca okuduk. Ama anlamaya, eyleme geçmeye gelince gözler kör, diller lal oldu.

İstemiyorum çocuk olmak. Şimdi bile canımız bu denli yanarken bir de çocuk olsam düşüncesi korkutuyor beni. Haklıyken haksız olmak var. Canın yanarken çığlık atamamak var. Zamanında niye sesin çıkmadı derdi var. Ben daha çok sayarım böyle sözleri ama yaram var.

Siz iyisi şimdiki çocukları doğru yolda büyütün. Kendi çocukluğunuz bırakın rahat uyusun. Sen korunan olmadın ama senden sonraki korunsun. Ama korumak nedir? İyi öğren. Kısıtlamak korumak değildir!

Bırak benim duygusu dağınık hayatımı gelin önce haklarımı toplayalım birlikte. Koyalım bir çuvala. Salla salla vur duvara! Kadındır sesi çıkmaz! Çocuktur susar! Hayvanın dil yok! Erkektir güçlü olsun! Yazıklar olsun insanlığa! Bırakın toplamayın. Onu da ben yapar dimdik kalkarım. Aman belim açılmasın hak derken hakkına kavuşmam yakındır.