birçok patinaj aynı daireyi çiziyor doğulan haneye
dönüyorum önüme yani dünyaya artık uslu bir çocuğum.
ayaklarımı yürütüyorum ya da göç birikintilerinden ağırlaşan ruhların ayalarını
ayaları su toplayan ruha doğru gelmekten yorulan yollardı
çakıllarını yanlarında getirdiklerinden pek oralı olmadık
dik yokuşlardı ürktük ya da hiç dikkat kesilmedik
zaman ötelendi kemirildi karşılığında bir arpa boyuna
ve yorulan yollara denk yaşam dilimlerinde diledi insanı
dilim dilim
bunu yalnızca bilin istedim
ki tamamlar medcezirini o siz hiç yorulmayın tamah ettirir artığına adı da anı
hafızamın güçsüzlüğü daha güçlü kılsın beni de bunu hep mucizevi bulayım
yoksa söz yığınları vedalar gözümüze çekilen milleri görmezden gelmeler
ah o anların üzerine dikilen dar elbiseler
evet "Terziler geldiler. Kırılmış büyük şeylere benzeyen şeylerle."
artık us'lu bir çocuğum bu, zamanın beni eylemesine engel olmuyor
çokça bağlam geçiyor üzerimden üzerimde pek mecazi kalıyor bunlar
bugün kime uyanacağım hissi tedirginlik yaratıyor akılda
bir sürüler yatağımda
bir imadan bu yana ve ateşler içinde kaldığından beri dimağım
işgale kalkışırmış gibi tek coğrafyalı kalmayanlar
devlet ansırım gördükçe ellerimizi renksiz ağlarım opak
marifet sayılmazdı dile getirilmeyen kavgaydı silüetlerarası o pakt
o itilaf ardılını arayan iç içe geçirilen zincir ama dışa dönük pek
yoklamalıyım şimdi yönünü yüzümün
dairenin dışına taşan yollar direniyor menzilimden çıkmamakta
hepsi tanıdık gün gelince adım'ları açıklayacak ağzı kapalı sır
tanık olmak mahkumiyettir ufka derinlemesine atılmış bulutvari iz taşır
kontrolü güçtür hatıraların kaybolursa hakimiyetim
beni hanemden saptırır.