-Ağır ağır ölür alışkanlıklarının kölesi olmuş insan.
P.Neruda
Ben dünyaya karşı yürümekle meşhurum diyor bir şair. Sallanarak yürürken herhangi bir yere oturuyorum. Henüz bir yerde rutinleştirdiğim kişisel eylemlerim yok. -Bir rutin edinen insanlar buraya alışmış oluyor. 20 yıl doluyor, hala buraya alıştım diyemem. Alışmadığım bir yerde bırakmadığım alışkanlıklarımla yaşıyorum.-
Yaklaşık 40 saniye sonra para kazanma telaşesindeki garson - ona hala garson mu deniyor?- geliyor.
- Ne alırdınız (zihni özgür bırakmanın yolu sarhoş olmaktır [göz kırpar]) ?
- Çay (Zoraki gülümser)
Dünya hoyrat. İnsanların yüzüne gülmek zorunda hissedersiniz. (Zorundalıkla gülümsediğimiz yerlere ait değiliz.)
Çay gelesiye kendi içime dalıyorum. Dünyadaki en büyük acı nedir diye düşünüyorum, herkesin o en çok sahiplendiği. Vazgeçiyorum sonra. Üzerine düşündüğün şeylere hazır oluyorsun. Hayatta hazırlıklı olduğun acılarla karşılaşmıyorsun. Başıma gelecek olası acıları düşünüp kendimi hazırlayarak daha büyüklerine kendi elimle yol açıyorum endişesiyle vazgeçiyorum. Çalan müziğe eşlik ediyorum: Gülmek için yaratılmış. Çay geliyor.
Ben dünyaya karşı durmakla meşhurum diyor bir başkası
Yan masalarda başka dünyalar var. Çirkin bir kadın, suratı sentetik biri gökkuşağı. İnsanın kendini gösterme isteği ne önlenmez bir acizlik.
Telefonla konuşan bir kadın hayatımı siktin diyor. Öylesi başkasına hacet kalmadan da gerçekleşir diyorum.
Gözleri gülen bir kadın ve adam... Bu an hiç bitmesin, diyor kadın. Güzel şeyler, güzel kalabilmek için bitmeli diyorum. Bir cümle daha söylüyorum havaya gidiyor. Kimse uzanıp eliyle almıyor. Şu dünyaya gelirken herkese öğretilmiş birçok kural var, ben bunlardan habersiz gelmiş gibiyim. Kara bir büyü var üzerimde, çözülse özgür kalacağım. Sikeyim hayatlarınızı ben kendiminkine dönüyorum. Şu saatlerde alarmım çalmış olmalıydı.
Yataktan kalkıyorum -geç kalacağım- hızlıca yüzümü yıkayıp giyiniyorum. Alelade çıkıyorum evden. Tabi çıkarken aleladeymiş değilmiş farkında değilim pek, yürürken 3-4 defa bağcığıma basınca anlıyorum ayakkabıları bağlamamışım yine. Ayakkabı bağlarıyla dünya arasında bir bağ kurup yazıya yerleştirivereyim diyorum olmuyor. Ne kadar sıkarsan sık bir yerde çözülüyor işte ikisi de.
Ben dünyaya karşı savrulmakla meşhurum diye ekliyorum.