Ben diyorum bir çiçek
Demet değil, buket değil
Sade bi çiçek
Leylak mı sümbül mü seçemiyorum.

Ben seni öldürdüm.
Beynimin içinde bir ağa düşürdüm.
Kutsal kâseyi bir örümceğe yem edip
Karlı geçen 1498 yıllında
Seni ben öldürdüm.

Yeryüzü çok insan,
Gökyüzü kalabalık
Biz yağmur ormanlarında yaşayalım.
-Dediğimde ben
Aydınlık 1495 yazında-
Sen gittin.

Şimdi birazcık inancın varsa Doğa Ana’ya, Allah’a
Ya da yüce İsa’ya
Esme.
Çiçek olup çıkma sokaklarıma

Aydınlık 1495 yazında.
Önce sen koydun beni tabuta.