Gözlerin yorgun bir gemiydi İstanbul Boğazında
Yüreğin ise baharı bekleyen erguvan,
Kalbin, yüreğime takılmış sürükleniyorduk Ada’ya
Adada buluşup aşk olabilmek için...
Galata’ya konan kuş gibiydin
Seyretmeye doyamıyordun bu şehri...
Sen;
Sıcacık demli çaya eşlik ederken simit
Gözlerini daldırdığın Çengelköy’de
Her an biraz daha aşkla doluyordun...
Üsküdar’dan bir musiki canlanıyor,
Bir martı konuyordu yedi tepeli şehre.
Haydarpaşa’dan geliyordu tren sesi
İçine almış hüznü, hasreti, sevinci...
Ve sen, yüreğimin gün ışığı,
Bütünleşmiştin bu şehirle
Adım adım sokaklarında adın
Sen kokuyordu bu şehir
Sen İstanbul
Sen İstanbul’um oldun...